The Secret of Moonacre (2008) 24 fps runtime 01:43:10
The Secret of Moonacre
พันเอก จอร์จ เฮอเบิร์ต เมอรี่เวธเธอร์
จากอัฐิ สู่ อัฐิ
ธุลี สู่ ธุลี
(ในความทรงจำ.. เอลิซ่า เจน เมอรี่เวธเธอร์)
เอ่อ มิส เมอรี่เวธเธอร์
นี่คือ..พินัยกรรมของ พันเอก จอร์จ เฮอเบิร์ต
เขา ..เขา.. สูญสิ้นทุกอย่างหรือ?
รวมทั้งบ้านด้วยหรือ?
ไม่
ไม่จริงหรอก พ่อฉันไม่ได้อยู่ในลอนดอน
ทำไมเป็นแบบนี้ เขาบอกในจดหมาย ว่าจะกลับบ้าน.. แต่เขายังไม่มา
อ่า..มีอยู่สิ่งนึง
คุณพ่อของคุณ ฝากหนังสือเล่มนี้ไว้
บอกว่านี่คือมรดกของคุณ
บันทึกแห่งหุบเขามูนนาครี
ฉันรู้ว่ามันยากที่จะยอมรับได้ง่ายๆ
แต่คุณรู้มั้ย ฉัน.. ฉันแน่ใจว่าคุณพ่อของคุณ
รักคุณมาก
แต่ว่าเขา..
แต่คนเรา..เมื่อถึงเวลา ก็ต้องไปตามทางของเขา
ในที่ที่เขาต้องไป
มิส เฮเลียตโทรพ ฉันสบายดี
จริงๆ
ค่ะ
ณ กาลครั้งหนึ่ง เนิ่นนานมาแล้ว
หลายร้อยปีล่วงมาแล้ว
ในดินแดนแห่งเวทมนตร์เก่าแก่ .. หุบเขามูนนาครี..
มีสาวน้อยผู้หนึ่ง ผู้ซึ่ง มีผิวที่ส่องแสงแวววาวได้ เหมือนดวงดาว
และมีหัวใจบริสุทธิ์ ดั่งแสงของดาวตก
เช่นเดียวกับความกล้าหาญ และความดีงามที่เธอมี
เธอได้รับความรัก จากสรรพสิ่งธรรมชาติ
เหมือนกับว่าเธอ เป็นลูกสาวของพวกเขา
ในคืนแห่งโชคชะตา..
พระจันทร์ได้ให้พรเธอ ด้วยของขวัญที่พิเศษ..เกินธรรมดา
ของขวัญที่ผสมผสานเวทมนตร์เล็กๆ น้อยๆ ลงไป
ตลอดกาล
มายาแห่งจันทรา
นับจากนั้นเป็นต้นมา
เธอเป็นที่เรียกขาน
ว่าเธอคือเจ้าหญิงแห่งจันทรา
สองตระกูลเก่าแก่ อยู่ร่วมกัน อย่างปรองดอง เหนือหุบเขา
ร่วมแบ่งปันธรรมชาติอันมหาศาล
เจ้าหญิงจันทรา บุตรสาวของตระกุล เดอ นัวร์
เข้าพิธีแต่งงานกับ เซอร์วูลฟ์ เมอรี่เวธเธอร์
บิดาของเธอ
เซอร์ วิลเลี่ยม เดอ นัวร์
อวยพรบ่าวสาว ด้วยการมอบ สิงโตสีดำ ซึ่งหาได้ยากยิ่ง
ฉันมอบให้ว่าที่ลูกเขยของฉัน
ขอบคุณ ท่านพ่อ
เซอร์ วูลฟ์ ตอบแทนความรักแด่เจ้าสาว ด้วยการมอบ ม้ายูนิคอร์น
ลูกม้าจากครอกยูนิคอร์น สีขาวแห่งท้องทะเล
ยูนิคอนที่สวยงามบริสุทธิ์ คือสิ่งเดียว ที่คู่ควรเป็นเพื่อนของเจ้าหญิง
หัวใจของเจ้าหญิง เปี่ยมล้นด้วยความสุข
และเมื่อเธอเปิดเผยมายาจันทรา ให้ทั้งสองตระกูลได้เห็น
นี่คือสิ่งที่เป็นหัวใจแห่งมหาสมุทร
ไข่มุกล้ำค่า จากธรรมชาติอันยิ่งใหญ่
จากมหาสมุทร ที่เปรียบเสมือนผู้ให้กำเนิด
นำความมั่งคั่งเหลือคณานับ มาสู่เราทุกคน
ดูสิ
มายาแห่งไข่มุก เมื่ออยู่รวมเป็นหนึ่งเดียว
มันสามารถเปิดเผยความเร้นลับ
ในหัวใจของมนุษย์
ตำนานกล่าวถึง มายา ที่เกิดจาก ความเป็นหนึ่งเดียวนี้
ทั้งสิ่งดีและชั่วร้าย
ลาก่อน
มิส มาเรีย เมอรี่เวธเธอร์ ใช่มั้ยครับ?
คนยกกระเป๋าหรือ?
เร็วๆ เข้า
มาดาม
ช่างเถอะ
ลาก่อน
ค่ะๆ ๆ..
มิส เฮเลียตโทรพ?
มาเรีย...
ตั้งแต่คุณแม่ของเธอได้เสียไป...
ฉันได้ให้คำมั่นสัญญาไว้ ว่าฉันจะดูแลเธอ..
ดังนั้นฉันจะไม่ทอดทิ้งเธอ
ถ้าเธอต้องการไปอยู่ชนบทกับคุณลุง หรือที่ไหนก็ตาม
ฉันก็จะไปอยู่ที่นั่นกับเธอด้วย
กล่องชาร์โคลของฉันอยู่ไหน?
กระเพาะฉันปั่นป่วนไปหมดแล้ว
ฉันจะทนอยู่เมืองนี่ได้หรือเนี่ย
สภาพเหมือนเรา กำลังไปตั้งแค้มพ์กลางป่า
มาเรีย ..มีวิธีเดียวที่จะช่วยเราได้
ฉลาดมาก สาวน้อย
งานเย็บปักถักร้อย...
แบบฝรั่งเศส
เกิดอะไรขึ้น?
เรามาถึงแล้วหรือ?
เขาหูหนวกหรือยังไง?
พวกปัญญานิ่มแน่ๆเลย
พวกนี้เป็นใครน่ะ?
ต้องการอะไร?
ไม่ต้องห่วง ที่รัก...
เซอร์ เบนจามิน จะคุ้มครองเรา ฉันแน่ใจ
มิส...
ขอต้อนรับสู่ มูนนาครี
สถานการณ์ไม่ค่อยดีนัก
ข้างนอกนั่น เรา..ทำอะไรไม่ได้เลย..
ฉันยินดีที่ได้พบค่ะ คุณลุง
มิส เฮเลียตโทรพ
โอ..เซอร์ เบนจามิน..
โอ..การเดินทางมาที่นี่มันช่าง..
เกือบหนึ่งชั่วโมง ก่อนถึงที่นี่ เราถูกคุกคาม มาตลอดทาง...
จากพวกนักเลงริมถนน
มาดาม..ได้โปรดเถอะ.
ฉันไม่อยากรับฟังเรื่องอะไรในตอนนี้
เขาชื่อ วูลฟ์
ใครก็ตาม ที่มาเห็น ความน่าสะพรึงกลัวของมัน
ก็อาจถูกมันฆ่าตายได้ในชั่วพริบตา
แต่เธอคือ เมอรี่เวธเธอร์
แน่นอนว่ามันจะไม่ทำร้ายเธอ
มิส เฮเลียตโทรพ ห้องของคุณอยู่ตรงไป ทางขวามือ
โอ ขอบคุณ.. เซอร์ เบนจามิน
ตามฉันมาสิ มาเรีย..
ฉันแน่ใจว่าห้องของเธอ อยู่ถัดไปจากห้องฉัน
ไม่ ห้องของมาเรีย อยู่บนป้อมปราการ
แต่ ฉันว่า..
เธอต้องขึ้นไป สำรวจห้องก่อน แล้วค่อยคิดหันเหไปทางอื่น
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ คุณลุง
โดนเวทมนตร์หรือไม่ก็ผีสิง.. ฉันว่างั้น
นี่อะไรกันน่ะ?
โอ..แบบนี้น่ะหรือ
ไม่ ฉันว่าไม่ใช่แบบนี้..
สาวน้อย..
เราทานอาหารเช้าที่ห้องนี้
เธอได้มันมาจากไหน?
มรดกที่พ่อฉันทิ้งไว้ให้
ดี.. ถึงตอนนี้เขาคงว่าอะไรไม่ได้
แม้แต่จะก้าวก่าย หรือทวงคืน
แต่ มันเป็นของฉัน
มิส เฮเลียตโทรพ
มาช่วยฉันที
ช่วยบอกเขาที ว่าห้ามเอาหนังสือของพ่อไปจากฉัน
มาเรีย
ก็น่าจะได้นี่นะ ทำไมเธอไม่อธิบายไปว่า..
หนังสือนั่นเป็นสมบัติของพ่อฉัน
มาเรีย
อย่ากังวล
ฉันแน่ใจว่า เขาแค่เก็บมันไว้ ในที่ปลอดภัย เพื่อเธอ
นั่งลง แล้วทานอาหารเช้า
มิส..
อาหารเช้าครับ มิส..
มาเรีย ..ออมเล็ตต์นี่วิเศษมาก เธอลองทานสิ
อืม...อาหารอร่อยในความ "เงียบสงบ" ฉันชอบแบบนี้
คุณลุงคะ จะคืนหนังสือให้ฉันได้เมื่อไหร่
เดี๋ยว..
พ่อครัวคุณฝีมือดีมาก เซอร์เบนจามิน เขารับใช้คุณมานานแล้วหรือ?
ไม่มีคนอื่นอยู่ในบ้านหลังนี้ มาหลายปีแล้ว มาดาม
เชื่อฉันสิ "ความเงียบสงบ" นั้นน่าเป็นสุข
ฉันอดพูดไม่ได้ว่า อาหารที่นี่น่าอัศจรรย์ใจ
กรุณาเถอะ ขอมีความสุขอย่างเงียบๆ ในบ้านของฉันได้มั้ย
เอาละ คุณลุง ช่วยบอกเราทีนะ
ทำไมถึงเชิญ ผู้หญิงสองคน ที่คุณลุงคิดว่า น่ารำคาญ
มาอยู่คฤหาสน์ อันสงบสวยงามหลังนี้
ฉันอยากรู้
พี่ชายของฉันตาย เพราะหนี้สิน มันจึง ตกเป็นสมบัติของฉัน และฉันก็รับเธอเข้ามา
พ่อหม้ายผู้ขลาดเขลา.. แสนดีโดยไร้ประโยชน์
เซอร์ เบนจามิน
คุณลุงกล้าดียังไงถึงพูดแบบนั้น?
พ่อของฉันเป็นนายพัน
ใช่
และเขาตายเพราะหนี้สินที่กู้ยืมมา ครึ่งหนึ่งของกรมทหาร
เขาเคยต่อสู้เพื่อประเทศนี้
แต่มาถูกฆ่าตายในตรอกหลังบ่อนพนัน
ยืมเงินจากแหล่งกู้เงินเถื่อน ใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย
เขาไม่ควรเอาเงินของตระกูลไปผลาญ ใช่มั้ย?
โอ ไม่..
บ้าสิ้นดี นี่หรือ ความทระนงของพ่อเธอ
เธอเป็น เมอรี่เวธเธอร์ มาเรีย..
และนี่คือที่ที่เธอเป็นเจ้าของ .. คฤหาสน์ แห่งมูนนาครี
ที่ซึ่งเรา..
ไม่มีสิ่งอื่นใดที่ต้องทำ
ห้องสมุดส่วนตัว และห้องค้นคว้าของฉัน ห้ามยุ่ง
นี่ก็ห้าม
ซีกตะวันออก ปิดไว้
ซีกตะวันตก อยู่นอกขอบเขต
ตรงโน้น..
- และตรงนี้.. - ที่เมื่อวาน ฉันถามเรื่องคนร้าย
สรุปว่ายังไงคะ
สรุปคือ จงเอาจมูกเล็กๆ ของเธอ ให้ห่างๆ จากป่าเข้าไว้
ยังไงนะคะ
ก็แค่เธอ จงอยู่ให้ห่างจากป่า อย่าเข้าไป
ทำไมล่ะ? พวกนั้นเป็นใคร?
อันธพาลที่อาศัยอยู่ในป่า.. พวกเดอนัวร์
ลุงหมายถึง เดอนัวร์ ที่อยู่ในหนังสือน่ะหรือ?
ไม่ๆ ๆ เรื่องนี้พอได้แล้ว
พวกชอบบุกรุก โจร ผู้ร้าย นักปล้น...
คุณผู้หญิงทั้งสอง
นี่คือห้องที่ท่านต้องใช้
เป็นห้องเรียนหนังสือครับ มิส..
ดิ๊กวี๊ด..เอาแส้ม้ามาให้ฉันด้วย
คุณลุง..จะให้ฉัน..
เธอขี่ม้าไม่เป็นหรือไง?
เซอร์ เบนจามิน เธอไม่เคยได้รับอนุญาต ให้นั่งบนหลังม้านะคะ
พวกมันไม่น่าไว้ใจและดุร้าย
ฉันคิดว่า เซอร์เบนจามิน คงอยากให้ฉัน ปลีกตัวไป
ดูแลตัวเองแล้วกันนะ
มาสิ มาเรีย
ตระกูลเมอรี่เวธเธอร์ทุกคน ควบคุมมันได้
มันอยู่ในสายเลือด
นี่คือ เพอริริโค ม้าตัวน้อยๆ ตัวแทนแห่งความภักดี
แค่ยื่นมือออกมา
เชื่อฉันได้เลย
ว่ามันจะรวมเป็นหนึ่งเดียวกับท่าน
เห็นมั้ย?
มันรับรู้
- เธอจะไปได้ดีกับเพอริริโค - ค่ะ คุณลุง
ถึงเวลากลับได้แล้ว
เราออกมานานแล้ว
คุณลุง ฉันสนุกมาก ขอฉันอยู่ต่ออีกนิดได้มั้ยคะ?
นานเท่าที่เธอสัญญาว่าจะอยู่ ภายในเขตของ คฤหาสน์เรา
จำไว้...
ฉันรับรองความปลอดภัยให้เธอได้ ถ้าเธอยังอยู่นอกป่า
ฉันจะรีบกลับบ้าน
และเพอริริโคจะดูแลฉัน
ดีมาก
ลาก่อน คุณลุง
ในป่านี่มันมีอะไรพิเศษหรือ?
เจ้าคอยฉันที่นี่นะ
โอ กระต่ายน้อย
ใครทำแบบนี้กับเธอได้นะ?
วางเหยื่อชิ้นเดียวแต่จับได้สอง
ต้องการอะไร?
เอาไปเลยสิ เหยื่อที่ฉันวางไว้ให้เธอมาช่วย
ฉันรู้ว่าแกเป็นใคร
แกเป็นโจร และพวกหัวขโมย
แก
มากับเราเดี๋ยวนี้
แค่สาวน้อยตัวนิดๆ ฉันว่าพ่อฉัน ระแวงเธอไปเอง
หมาปีศาจ
ขอบใจนะวู๊ลฟ์ ที่เจ้าอ่อนโยน เมื่ออยู่กับฉัน
มาสิ เจ้าตัวน้อย
ให้ฉันพาเธอกลับบ้าน
โรบิ้น นั่นพ่อของท่าน
ฉันควรให้รางวัลกับลูกฉันยังไงดี ถึงจะเหมาะสม
ฉันเดาว่าเพอริริโคคงจะพาเธอ เที่ยวแทนฉันด้วยสินะ
ฉันมีกระต่ายป่า ที่ได้รับบาดเจ็บ
สาวน้อยนั่นมีกระต่าย ซึ่งหาได้ยากตัวหนึ่ง
ซึ่งมีมากกว่าความสวยงาม ความกล้า และชีวิตที่สงบนิ่ง
และเมื่อเธอนำมันออกมาจากป่า เธอต้องรับผิดชอบมัน
และด้วยความรู้เกี่ยวกับสัตว์ของเธอ ฉันเดาว่ามันคงจะรอดถึงพรุ่งนี้เช้า
อยู่ห่างจากป่าเข้าไว้ สาวน้อย
มาเรีย?
โอ้..พระคุ้มครอง
ดูเสื้อผ้า..
ของเธอสิ
มาเรีย มีบางสิ่งเคลื่อนไหว อยู่ที่ตัวของเธอ
มิส เฮเลียตโทรพ โปรดสงบใจไว้
นี่คือกระต่ายน้อยแห่งมูนนาครี
มันสง่างาม กล้าหาญ และช่างมีชีวิตที่..สงบนิ่ง
ฉันตั้งใจจะเลี้ยงมันไว้
และเรียกมันว่า เซเรน่า
คุณลุงคะ?
ฉันคิดว่าคุณลุงกับฉัน มีบางอย่าง ที่ต้องสนทนากัน อย่างจริงจัง
มีบางสิ่งที่ประหลาด เกิดขึ้นในบ้านหลังนี้
อย่างแรก ใครมาดูแลเสื้อผ้า และเตรียมขนมไว้ ในห้องของฉัน?
ดวงดาวบนเพดานห้องเคลื่อนย้ายได้
มีม้าลึกลับสีขาว วิ่งอยู่ข้างนอก
คฤหาสน์นี้ ค่อยๆ ทรุดโทรม สิ่งของเคลื่อนย้ายได้ เปียโนเล่นเองได้
ฉันไม่เคยเห็นว่ามีห้องครัว
แล้วอาหารเหล่านี้มาจากไหน?
เธอจะหยุดถามได้หรือยัง?
คุณลุงคะ ฉัน...
นั่งลง ที่รัก...
วูลฟ์หรือ?
เราจะไปไหนกัน?
วุลฟ์?
มาร์เมดุค สการ์เลต.. ที่สุดของที่สุด แห่งพ่อครัว
บริการแด่เธอ เจ้าหญิงน้อย
ท่านทำได้ยังไงน่ะ?
ฉันขอเชอร์เบ็ตหน่อยสิ ได้มั้ย?
ฉันไม่แน่ใจว่าเชอร์เบ็ตของท่าน วางอยู่ตรงไหน..
งั้นก็ไม่เป็นไร.. ฉันจะหาเอง..
คุณคือคนที่เตรียมนมสด และขนมปังให้ฉันรึ?
เธอรู้มั้ย 2-3 วันที่ผ่านมา เวทมนต์มันกลับมาหาฉัน
ได้โปรด..สการ์เลต กรุณาหยุดสักครู่ได้มั้ยคะ?
ต้องมีใครสักคนในเรือนครัวนี้ สามารถให้คำตอบกับฉันได้แน่
เจ้าหญิงที่รัก เวทมนตร์เล็กๆ น้อยๆ..
ได้กลับมาสู่หุบเขานี้
เห็นได้ชัดว่า เธอยังอ่านหนังสือไม่จบ
หนังสือ?
แต่คุณลุงของฉัน เอามันไปเก็บไว้
ในห้องสมุด
เธอควรหาเล่มที่เล็กลง อย่างเช่น "ประตูลับ และลิ้นชักส่วนตัว"..
แถวๆ ชั้นหนังสือนักดูดาว
อาจเหมาะที่จะให้เธอเรียนรู้
[ ประตูลับและลิ้นชักส่วนตัว ]
เจ้าหญิงจันทรา เชื่อมั่นในคุณงามความดี
แต่พวกผู้ชาย เริ่มมีความโลภเกิดขึ้นในใจ
ต่างฝ่าย ต่างคิดครอบครอง มายาแห่งไข่มุก มาเป็นของตน
เราคือผู้ถูกเลือก เพียงหนึ่งเดียว
ไข่มุกนี้ ต้องอยู่กับ ตระกูล เดอ นัวร์ ไปตลอดกาล
พ่อ?
มานี่สิ มากับฉัน
ให้มูนนาครีเป็นบ้านของเธอ และครอบครัว
จงแสดงความจริง
ด้วยมายาแห่งไข่มุก ฉันสามารถ ยึดหุบเขานี้ เป็นของฉัน
ไม่..
ฉันหมายถึง เราทุกคน ครอบครองหุบเขานี้ด้วยกัน
ไข่มุกนี้ ต้องไม่ตกเป็นของใคร
มันเป็นสมบัติของธรรมชาติ
ส่งมันมาให้ฉัน
ไม่สิ ส่งไข่มุกและมายา มาให้ฉัน
ไม่ๆ ๆ
ฉันขอร้อง ได้โปรด
ท่านต้องไม่ปล่อยให้หัวใจ ถูกความโลภครอบงำ
ทรยศต่อทุกสิ่ง อันเป็นที่รัก
เจ้าหญิงจันทราละทิ้งเวทมนตร์ ที่เธอได้รับมา
และโยนคำสาปที่น่าหวาดหวั่น สู่พวกเขาทั้งหมด
ฟังฉัน
ท่านฝ่าฝืน ท้าทายธรรมชาติ
ท่านจะต้องทนทุกข์ทรมาน
ธรรมชาติจะมาแก้แค้น และสาปแช่งหุบเขานี้
สักวันหนึ่ง..
หัวใจที่บริสุทธิ์ จะเดินเข้ามา อยู่ท่ามกลางพวกท่าน
ถ้าเธอไม่สามารถถอนคำสาป
ในคืนที่พระจันทร์ขึ้นเหนือทะเล ครั้งที่ 5,000
หุบเขานี้..จะจมอยู่ในความมืดมิด.. ชั่วกัปชั่วกัลป์
ไข่มุกพระจันทร์ อันตรธานหายไปในวันนั้น
และจะตามหาได้ที่ไหน ยังคงเป็นความลับ
มาร์เมดุค.. คฤหาสน์.. หุบเขา.. ทั้งหลายทั้งปวง..
ล้วนแล้วแต่ต้องคำสาป
ใช่แล้ว
ดูรอบๆ ตัวเธอสิ
ทุกสิ่งทุกอย่างผุพัง
นับตั้งแต่วันที่น่ากลัววันนั้น
มิตรภาพของสองตระกูล พังลงอย่างสิ้นเชิง
เพราะความทะนงตน
และความเกลียดชัง
และเพียงผู้เดียว ที่สามารถลบล้างคำสาปนี้
คือเจ้าหญิงจันทราที่แท้จริง
เจ้าหญิงจันทราหรือ?
แต่ว่า..
เธอมีชีวิตอยู่ เมื่อหลายร้อยปีก่อน
ในตำนานพูดถึง.. ม้าขาวตัวเล็กๆ ตัวนึง..
ซึ่งเป็นเพื่อนผู้มีมายา ที่คอยปกป้องเธอ
เวทมนตร์ที่มีชีวิต
ที่ไม่มีใครมองเห็น
ยกเว้นเจ้าหญิงจันทราตัวจริงเท่านั้น
ท่านหมายถึง..
ฉันคาดเดาไว้อย่างนี้..
ฉันคาดเดาวิธีที่จะถอนคำสาป
ทุกคนรู้เรื่องตำนาน
ความสงบสุขจะไม่กลับคืนมา
จนกว่าไข่มุก ได้หวนกลับคืนสู่ทะเล และครอบครัว ได้อยู่ร่วมกัน
นี่มันบ้าแล้ว
เวลามันผ่านมานาน..
พระจันทร์ขึ้นครั้งที่ 5 พัน
จึงจะแก้ไขมันได้
หยุดเถอะ ฉันไม่อยากฟังอะไรอีก
ท่านเพี้ยนไปใหญ่แล้ว
384 ปี
พระจันทร์ขึ้น 13 ครั้งต่อปี
บวกด้วย..
พระจันทร์ทั้ง 7 ของปีนี้
นั่นก็..
เท่ากับว่า..
4,999...
เซเรน่า พระจันทร์ขึ้นครั้งต่อไป.. คือครั้งที่ 5,000
ทุกคนรู้เรื่องตำนาน
ไข่มุกไม่ได้ตกเป็นของใคร
มันเป็นสมบัติของธรรมชาติ
พระจันทร์ขึ้นครั้งที่ 5,000 จะแก้ไขมันได้
เธอคือเมอรี่เวธเธอร์
เธอคือผู้ที่ถูกเลือก
อยู่ห่างจากป่าเข้าไว้ สาวน้อย
ฉันต้องออกจากคฤหาสน์นี้ เซเรน่า
ต้องไปทำบางสิ่งบางอย่าง ที่ไม่ใช่สถานที่นี้
มิส เฮเลียตโทรพ จะดูแลเธอ
มาเรีย
ท่านเป็นใคร
ท่านดู..คล้ายผู้หญิงในภาพวาด
ตามมา
เข้ามาข้างใน
เจ้าพวกซุกซน
แอบหลับบนเก้าอี้ตัวโปรด ของฉันอีกแล้ว
พวกลิงหลอกเจ้า
ตามสบายและอยู่นิ่งๆ
อย่าเคลื่อนไหว
แล้วเธอจะไม่มีอะไรต้องกลัว
ฉันจะทำตาม
โอ ฉัน.. กำลังพูดกับงูน่ะ
ฉันช่วยเหลือสัตว์ที่บาดเจ็บ เท่าที่พอจะทำได้
ท่านใช่มั้ย ที่ทำเย็บปักถักร้อย และเอาเสื้อผ้าแปลกๆ มาไว้ในห้องฉัน?
ใช่
ฉันชื่อ เลิฟเดย์
เวลาเหลือน้อยแล้ว.. ก่อนที่พระจันทร์ จะไม่เป็นใจให้เรา ไปตลอดกาล
เธอเห็นบางสิ่งใช่มั้ย? บอกฉันสิ ว่าเห็นอะไรบ้าง
ฉันต้องไปแล้ว
ไม่ๆ ๆ ๆ..
อยู่กับฉันก่อน
ฉันทำให้เธอกลัว อย่างนั้นหรือ?
เธอเห็นมั้ย ฉันไม่ได้เป็นคนอื่นไกล
และฉันพยายามที่จะเป็นมิตร
มันไม่มีประโยชน์หรอก เธอรู้มั้ย พ่อของเธอ
เขาพยายามที่จะหนีไป
เพียงแต่สุดท้ายแล้ว ไม่มีที่จะให้ซ่อน
เขาส่งเธอกลับมาที่นี่ เพราะเขารักเธอ
เพราะมูนนาครี คือที่ๆ เธอ เป็นเจ้าของ
เธอกับฉันล้วนเหมือนกัน
ยกเว้น..
ยกเว้นอะไรหรือ?
ที่ๆ ฉันเคยล้มเหลว เธอจะประสบผลสำเร็จ
แล้วคุณลุงของฉันล่ะ? เซอร์เบนจามิน.. เขาช่วยอะไรไม่ได้เลยหรือ?
ไม่เคย อย่าพูดถึงเขา ให้ฉันได้ยินอีก เข้าใจมั้ย?
อดีตของเธอ..ผ่านไปแล้ว
แต่อนาคตยังรอเธออยู่ ถ้าเธอต้องการมัน
ท่านโปรดตกลงใจ
ฉันต้องการความช่วยเหลือ
ฉันไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นทำสิ่งไหนก่อน
หาไข่มุกให้พบ
ไม่มีใครรู้ว่าอยู่ที่ไหน
ทั้งสองตระกูล ต่างกล่าวหาว่า อีกฝ่ายได้มันไป
พวกเขาต้องรับผิดชอบ ในเรื่องที่ก่อขึ้น
ฝ่ายเดอนัวร์ ยึดครองกล่องไข่มุก ที่กุญแจได้หายไป
กุญแจ
สำหรับกล่องใบนั้น
ท่านต้องพาฉันไปที่นั่น
- ที่ไหน? - เดอนัวร์
ท่านต้องพาฉันไป ที่ๆ พวกเขาอาศัยอยู่
ที่นั่นไง
เลิฟเดย์ ท่านเป็นอะไรไป?
ขอโทษนะ ฉันไม่มีวันกลับไปที่นั่น
เลิฟเดย์
พ่อ ฉันสามารถปีนเข้า ทางหลังคาคฤหาสน์ ของมันได้นะ
อย่าเข้าไปใกล้มูนนาครี คฤหาสน์บัดซบนั่น
เปล่า หมายถึง..
มันใกล้จะพบความล่มสลาย..
เธอจะร่วมดื่มกับเรานิดหน่อยก็พอได้นะ เจ้าหญิงจันทรา
โอ นี่อะไรน่ะ?
เธอนำกุญแจมาคืนให้เราน่ะ ท่านทั้งหลาย
ตระกูลเดอนัวร์ของเรา รู้อยู่แล้ว ว่าไข่มุกไม่ได้ซ่อนไว้ที่นี่
ก็มันจริงมิใช่หรือ
บรรพบุรุษของท่าน ขโมยมันไป
บรรพบุรุษของฉันหรือ?
เอาละ บางทีเจ้าหญิง...
ฉันจะขอแนะนำให้ท่านรู้จัก..
เมอรี่เวธเธอร์ เจ้าหญิงจันทราคนสุดท้าย
เซอร์วิลเลี่ยม...
เดอนัวร์คนแรก..
เก็บกล่องไข่มุกไว้
และพวกท่าน ส่งกุญแจคืนมาให้เรา
กุญแจที่ท่านซ่อนมันไว้
แต่ไข่มุกไม่เคยอยู่ในนั้น สาวน้อย
ตระกูลเมอรี่เวธเธอร์ของท่าน เอามันไป
โดยไม่ได้เอากล่องไป
เขาขโมยไข่มุก
แต่ อีกไม่นาน..
ก่อนพระจันทร์ครั้งสุดท้ายจะขึ้น
เจ้าหัวขโมยเมอรี่เวธเธอร์ จะต้องถูกลงโทษ
ฉันดีใจที่เราได้ตัวเธอมาอยู่ที่นี่
มันทำให้ไม่มีใครสามารถหยุดเราได้
และท้ายที่สุด หุบเขานี้ จะเป็นของเรา แต่ผู้เดียว
เราจะเอาพวกนั้น มาสังเวยให้กับการแก้แค้น
ปล่อยฉัน เจ้าพวกยักษ์กินคน
เธอรู้นี่ สำหรับใครบางคนที่เธอลำบากใจ ฉันเลื่อมใสเธอจริงๆ
นังแม่มด
เฮ้ เอาเธอไปขังไว้
ยินดีต้อนรับสู่บ้านใหม่ของเธอ
หวังว่าเธอ จะเป็นมิตรกับแมลงสาบได้นะ
ยาม เฝ้าเธอไว้ให้ดี
เธอหายไปไหน?
ไม่อยากเชื่อเลย
ไร้ความรับผิดชอบโดยสิ้นเชิง
เสื้อชุดนี้..
กลับมานี่ เธอ นังแม่มด..
เด็กผู้หญิง หนีไปแล้ว
เจ้าหญิง
เธอจะทำยังไงต่อไปละทีนี้?
เธอหาทางออกจากป่าไม่ได้
- เธอมาทางนี้ไม่ได้ - ขึ้นไปทางเหนือ
ไปสิ โรบิ้น ไปหาเธอ
ฉันต้องการให้เธอถูกฆ่าตาย
ฉันต้องการใช้เธอลบล้างคำสาป
ความตายนี้คือชัยชนะของเรา
สาวน้อยผู้โง่เขลา เธอควรกลับไปยังที่ๆ เธอมา
โรบิ้น
ทางนี้
โอ้ วูลฟ์
เร็วเข้า เธอนำทางฉันกลับบ้านได้ใช่มั้ย?
เจ้าสุนัขปีศาจ ปกป้องเธอไม่ได้ตลอดไปหรอก
มิสมาเรีย กลับมาแล้ว
คุณลุงเบนจามิน มิสเฮเลียตโทรพ
ฉันเสียใจจริงๆ
เธอไปอยู่.. ที่ไหนมา..
มิสเฮเลียตโทรพ
ฉันปกติดีแล้ว เห็นมั้ย ใช่
แต่ เสื้อผ้าเธอ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ สาวน้อย?
เธอถือดียังไง ถึงกลับมาในสภาพนี้ เวลานี้?
ฉันเสียใจ แต่ท่านไม่รู้หรอกว่า เกิดอะไรขึ้น ฉันน่ะ..
ฉัน..อยู่ในป่า และ..
ในป่าหรือ?
- ฉันห้ามไว้แล้วไม่ใช่รึ ว่าไม่ให้เข้าป่า - ค่ะ
แต่ ฟังฉันก่อน ฉันมีเรื่องมากมาย อยากจะบอกท่าน
ขึ้นไปบนห้องของเธอ และทำตัวให้เรียบร้อย
แต่ว่า..
แค่ทำตามที่ฉันบอก
ท่านไม่ใช่พ่อของฉัน
มาเรีย
มาเรีย เปิดประตู
ฟังนะ
บางที ฉันอาจฉุนเฉียวมากเกินไป
เรื่องของเรื่องคือ เธอหายไปเป็นเวลานาน
ฉันหมายถึงว่า เธอหายตัวไปโดยไม่บอกกล่าว
ฉัน..
เรา
มิสเฮเลียตโทรพ วิตกกังวลมาก
มาเรีย
ฉันรู้ว่านั่น..
มันทำให้รู้สึกไม่ดี และฉันไม่พูดตรงไปตรงมา
ความจริงที่ฉันอยากพูดก็คือ..
ฉันดีใจมาก ที่เธอกลับมาและปลอดภัย
ใครเอารูปนี้ กลับมาแขวนบนผนัง?
ดิ๊กวี๊ดหรือ? ดิ๊กวี๊ด มาเอารูปนี้ออกไป
ท่าทางว่าคืนนี้จะไม่มีดวงดาวเลยนะ เซเรน่า
พระจันทร์มืดมิดขึ้นทุกที
เราจะทำยังไงต่อไปดี?
ท่านทิ้งฉันไว้ได้ยังไงกัน?
ในป่านั่น
สิ่งนี้เคยเป็นของ เจ้าหญิงจันทราคนแรก
อภัยให้ฉัน?
เธอใส่ได้พอดีเลยนะ
โอ เลิฟเดย์ ความหวังหมดสิ้นแล้ว
อะไรนะ?
ฉันออกมาไกลจากที่ที่ไข่มุกน่าจะเคยอยู่
บางทีมันอาจซ่อนอยู่แถวนี้ ตรงไหนสักแห่ง
มาเถอะ มากับฉัน
ไปไหน?
ชั้นล่างหรือ? โอ ไม่ ฉันไม่ลงไป
มันเป็นลางไม่ดีสำหรับเจ้าบ่าวไม่ใช่หรือ ที่มาพบเจ้าสาวก่อน
ฉันอยากให้ท่านเห็นชุดเจ้าสาว ก่อนที่ฉันจะใส่แต่งงานนี่
หมายความว่าไง?
เบนจามิน
ฉันต้องบอกท่านบางอย่าง
บางอย่างที่ฉันควรบอกท่าน เนิ่นนานก่อนหน้านั้น..
ที่รัก.. นี่มันคืออะไรหรือ..?
ฉันไม่ใช่คนที่ท่านคิดว่าฉันเป็น
ฉันเป็นเชื้อสายตระกูล เดอ นัวร์
เดอนัวร์หรือ?
ฉันเคยดูแคลนตระกูลท่าน แต่เมื่อได้พบท่าน ทุกสิ่งเปลี่ยนไป...
เธอหลอกฉัน
เปล่า
เธอแสร้งทำเป็นรักฉัน
เปล่า
ตลอดเวลา เธอแอบทำลับหลังฉัน เพื่อค้นหาไข่มุกบ้าๆ นั่น
พ่อของท่าน จงใจส่งท่านมาใช่มั้ย?
ไม่
เมื่อแต่งงานกับท่าน ฉันสูญเสียความรักจากเขาไปตลอดกาล
เบนจามิน ท่านไม่เห็นหรือ?
ความรักของเรา จะนำทั้งสองตระกูลกลับมาอยู่ร่วมกันได้
และสามารถทำให้คำสาปที่เลวร้ายนี้ ถึงกาลอวสานต์
คำสาป..ไม่ อย่าสร้างเรื่องไร้สาระกับฉัน
และยังเอาดอกไม้จากเดอนัวร์ มาไว้ในคฤหาสน์หลังนี้
ไม่ ไม่ ได้โปรด.. ท่านยังไม่เข้าใจ..
ความรักจะเปลี่ยนทุกสิ่งยังงั้นหรือ?
ไม่..ที่รัก..
แต่ความเกลียดชังนั่นแหละ..
ดังนั้น
ท่านพลาดโอกาส ที่จะนำครอบครัว กลับมาอยู่ร่วมกัน
เขาทำฉันใจสลาย..
และฉันคิดว่า เขาก็ใจสลายด้วยเช่นกัน
แต่เขากลับปล่อยให้ฉัน หายไปตลอดกาล
มันคงจะสร้างความตกใจ อย่างรุนแรงต่อเขา
ฉันหมายถึง..
บางทีถ้าท่านรอให้เขาสงบใจลง
บางทีอาจขอโทษ?
โอ ให้ฉันขอโทษน่ะหรือ?
เธอไม่เข้าใจ ใช่มั้ย?
ฉันเริ่มต้นเข้าใจอยู่อย่างหนึ่ง
คำสาปที่แท้จริงของหุบเขานี้
คือความทระนงตน
ดิ๊กวี๊ด หยุด
- แต่มันเป็นความประสงค์ของนายท่าน - หยุดก่อน เดี๋ยวฉันจะกลับมา
แน่นอนที่สุด
มิสมาเรีย บอกฉันหน่อย เรื่องคำสาปนี่..
เธออยู่นี่เอง
แต่ละครั้ง เมื่อเจ้าหญิงจันทราคนใหม่มาถึง..
ดังนั้น ภาพนี้..
แต่ดูนี่สิ ดูนี่..
ดิ๊กวี๊ด เธอเคลื่อนไหวได้แล้ว
โอ ขอบคุณ
เธอไม่เห็นหรือ?
นั่นไง ดูสิ..
เธอกำลังแสดงให้เราเห็น
เธอนำไข่มุกมา
มาเรีย
เธอกำลังจะบอกเราว่า..
เจ้าหญิงจันทรา เป็นผู้ที่นำไข่มุกพระจันทร์ มาให้ อย่างนั้นหรือ?
ใช่
และเธอกำลังแสดงให้เราดูว่า เธอซ่อนมันยังไง
แต่ที่ไหนล่ะ? เธอเก็บมันไว้ที่ไหน?
มันอยู่บนต้นไม้ที่ไหนสักแห่ง นอกเขตป่า
ดีละ มันช่วยได้..
ไม่ ฉันเคยเห็นเหมือนว่ามันอยู่รอบๆ แถวนี้
ฉันคิดว่าฉันจะรู้จักสถานที่นั้นได้ ถ้าได้เห็นอีกครั้ง
อือม์..อะไรน่ะ?
อะไร?
มีเพียงผู้เดียว ที่อยู่ท่ามกลางป่า มาตลอดชีวิต
ผู้เดียวที่ฝังอยู่ในสายเลือด
โรบิ้นหรือ?
เป็นไปไม่ได้
เขาน่ะ หยิ่งทระนง และจองหองสุดๆ
ฉันไม่อยากพบเขาอีก
มันเป็นเรื่องเกียรติยศ
เป็นเรื่องของ..
ความทรนงตน?
ขอให้โชคดีนะ เจ้าหญิงน้อย
บายๆ
รอก่อนสิ
ไม่ มิส เฮเลียตโทรพ
ไม่ อย่าห้ามฉัน
นี่คือบ้านของฉัน และฉันจะไปต่อสู้เพื่อมัน
ไม่ๆ ๆ.. ฉันรู้ว่าท่านต้องทำแบบนี้
ฉันเริ่มเข้าใจทีละน้อย
ฉันเชื่อมั่นในตัวท่าน
- ลาก่อน.. - ลาก่อน มิส
โปรดระวังตัวด้วย
ฉันจะพยายาม
จดหมายครับนายท่าน
เลิฟเดย์?
เจ้าหญิง
มาด้วยตัวเองแบบนี้ มีดีอะไรหรือ?
นักวางกับดักตัวยง ..มาติดกับดักเสียเอง
ปล่อยฉันลง เธอ นังแม่มดน้อย
แน่นอน
ไม่ๆ ๆ ๆ เธอไม่กล้าหรอก
โอ..เท้าของฉัน
ขอบใจนะ เซเรน่าที่รัก
ไปได้แล้ว
ได้โปรด
รอก่อน
ข้อเท้าฉันบวมแล้ว และหัวฉันก็เจ็บ
โอ้ ไม่..มันเคยเป็นแบบนี้มาแล้ว
- ฉันจะปล่อยลง ถ้าเธอทำบางอย่างให้ฉัน - ว่าไงนะ?
แค่สัญญาว่าเธอจะฟัง
พูดว่าสัญญาสิ
แค่พูดแค่นี้
ฉันสัญญา
เธอเอาชนะฉันได้แล้ว ก็ปล่อยฉันลงสิ
ได้สิ
แล้วเขาล่ะ?
เธอคือพวกเดอนัวร์
เชื่อได้เลยว่า เขาอาจทำให้ท่านบาดเจ็บ
ฉันกำลังฟัง
มิส เดอนัวร์..
เซอร์ เบนจามิน
- เอาละ - เอาละ
เบนจามิน?
ฉันอยู่ตรงนี้
- ฉันเชื่อว่าการขอขมา ควรจะ.. - ใช่แล้ว ควรเป็นตามนั้น
ยังไงก็ตาม ท่าทีที่แสดงออกจะไม่.. เท่าที่ควรจะเป็น
ถูกต้อง
ฉันขอโทษ
ใช่ สมควรแล้ว
ว่าอะไรนะ?
มันอาจง่ายที่จะยกโทษให้ท่าน แต่..
ยกโทษให้ฉันหรือ?
ท่านพูดถึงเรื่องอะไรกันเนี่ย?
อย่าเล่นตุกติกกับฉัน เบนจามิน เมอรี่เวธเธอร์
ท่านขอร้องให้ฉันมาที่นี่
- ท่านต่างหากที่อยากพบฉัน - อะไรนะ
มาเรีย
เจ้าปีศาจตัวน้อยไปไหนแล้ว?
- ลาก่อน - โรบิ้น ได้โปรดเถอะ
ฉันสัญญาว่าจะฟังท่าน
และฉันก็ฟังแล้ว
โรบิ้น ท่านต้องช่วยฉัน ท่านต้องช่วย...
เธอเป็นพวกเมอรี่เวธเธอร์
- ฉันอยากฆ่าท่านเดี๋ยวนี้ - ถึงฆ่าฉัน หุบเขาทั้งหมดจะตายไปพร้อมกับฉัน
ท่านกับฉันสามารถแก้ไขมันได้ เรายังมีเวลา จนกว่าพระจันทร์จะขึ้น
คืนนี้
ฉันฟังเธออยู่..
เธอกลับเข้าไปในป่า
และเวลานี้
ยังไม่กลับออกมา..
มีคนถืออาวุธ รออยู่ข้างนอก เพื่อรอทำให้เธอบาดเจ็บ
ฉันไม่เคยตกลงด้วย
ฉันไม่รู้ เธอเห็น..
ฉันต้องไปหาเธอ
อย่าโง่หน่อยเลย ฉันจะไปเอง ฉันรู้จักป่านี้
ถ้าท่านยกโทษให้ฉัน
ฉันเชื่อว่าฉันรู้ว่า มาเรียจะไปทำอะไรอยู่ที่ไหน
- ท่านรู้หรือ? - รู้ได้ยังไง?
ฉันคือสุดยอดพ่อครัวนะ มาดาม..
อย่างที่ว่า ฉันย่อมมีจมูกที่วิเศษไง
ตอนเด็กฉันเคยเดินเล่น ในป่านั้น ฉันสามารถรู้ทุกสิ่ง ที่เคลื่อนไหว
ที่สำคัญ เธอบอกฉันไว้ ว่าเธอไปที่ไหน
นั่นคืออะไร?
ทางเดินหลอกๆ..
แล้วริบบิ้นของฉัน เส้นที่เธอซุกใส่กระเป๋าล่ะ
มันอยู่ที่ต้นไม้ ซึ่งมีลักษณะเฉพาะ
มันมีรากที่ใหญ่โตมโหฬาร บิดเป็นเกลียวสีเข้มๆ
ฉันรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน
เดาล่วงหน้าไว้ก่อนนะ ฉันยอมทำ เพื่อจะช่วยเธอออกไป
และคาดคะเนว่าเราหาไข่มุกจนพบ..แล้วไงล่ะ?
แล้วเราก็..
จะนำไข่มุกกลับสู่ทะเล แล้วเราก็จากมา
เธอรู้มั้ย พ่อของฉันไล่ตามเธออยู่น่ะ
งั้นเราก็หาไข่มุกให้เจอ ก่อนที่พ่อเธอจะเจอฉัน
มิสเดอนัวร์ ข้างนอกมันอันตรายเกินไป สำหรับผู้หญิง
ถ้างั้นท่าน ก็ควรบอกกับมาเรียด้วยนะ
ถ้าฉันรู้ ฉันทำไปแล้ว
บอกหลายหนแล้วด้วย
รอก่อน
ยังมีผู้หญิงคนอื่น จะร่วมปาร์ตี้นี้ด้วยเหรอ
มาดาม.. ท่านไม่ได้ถูกกำหนดให้เข้าร่วม
โอ ดีขึ้นเยอะเลย
- ลมปราณหรืออะไรน่ะ - พอได้แล้ว ดิ๊กวี๊ด...
ฉันดูแลมาเรียมา ตั้งแต่เธอยังเป็นทารก
และฉันมุ่งมั่นที่จะ ปกป้องเธอให้ได้ ณ ตอนนี้
ฉันรู้ทางไป
มาสิ
มาร์เมดุ๊ค?
มาร์เมดุ๊ค ท่านเคยเป็นนักล่าแบบไหนเนี่ย? ทำอะไรอยู่?
ขอโทษที..
มันเริ่มขึ้นแล้ว..เวทมนตร์ของฉัน ไม่ใช่เฉพาะในครัว
แค่บอกให้เรารู้ว่าจะไปทางไหน ได้มั้ย?
ฉันสังเกตุเห็นคฤหาสน์ ที่กำลังเสื่อมโทรม
เศร้าที่ได้เห็นสถานที่ซึ่งไร้การซ่อมแซม
ถ้าเธอชอบมัน ทำไมเธอถึงได้จากมันมา?
ท่านเอาทุกสิ่ง ที่ฉันครอบครอง ด้วยความรัก.. เอาไปจากฉัน
ฉันจะอยู่ได้อย่างไร?
มาไกลแล้ว ยังงั้นสิ?
ไม่ ยังไม่ไกลมาก..
แต่ท่านเอง ไม่เคยตามหาฉัน ใช่มั้ย?
เขาใช้เวลาหลายเดือนบนหลังม้า ตระเวณไปจนทั่ว เพื่อตามหาท่าน
มาร์เมดุ๊ค?
- ท่านยังจะนำกลุ่มนี้หรือเปล่า? - ใช่ครับท่าน
อือม์..สตรอเบอรี่
ทางนี้แหละ
ฉันคิดว่าเราควรแยกกันตามหา และขยายพื้นที่ให้กว้างขึ้นอีก
- มันควรไล่ไปถึงเนินเขาหน้า อยู่ไม่ไกลแล้ว - วูลฟ์
วูลฟ์
โรบิ้น?
วูลฟ์หรือ?
วูลฟ์
ไปเลยเจ้าหนู
โอ วิเศษมาก..
ยังไม่พออีกหรือ ที่คนๆ นึงในตระกูล เคยทรยศฉัน?
แล้วตอนนี้ ฉันยังต้องมาพบ พี่น้องร่วมบิดา ที่ทรยศด้วยอีกคน?
ฉันจะดูแลเจ้าหญิงองค์นี้ ด้วยตัวฉันเอง.. สักครั้ง เพื่อทุกคน
วูลฟ์
สถานที่นี้แหละ
ไข่มุกอยู่ตรงไหน?
ฟังก่อน พระจันทร์อาจจะฆ่าเราทั้งหมด
วูลฟ์ เราต้องตามหามาเรียให้พบ
วูลฟ์
เจ้า ทำไมกล้าทรยศฉันแบบนี้?
ฉันจะไม่ยอมปล่อยเธอให้ท่าน.. พ่อ
วางมีดลงซะ เด็กน้อย
พ่อ ได้โปรด ท่านต้องฟัง สิ่งที่มาเรียจะพูด
เจ้าคนทรยศ แกไม่มีความหมายกับฉันอีกแล้ว
ไป
ฉันรู้ ว่าจะหาเธอพบได้ที่ไหน
กลับไปสู่ที่ที่ทุกอย่างเริ่มต้น
ที่นี่
ไปไหนกันหมด?
โรบิ้น ดูนี่สิ
อยู่ตรงไหนนะ
เธอนั่นเอง ต้องใช่แน่ๆ
ที่ไหน..เธอเก็บไว้ที่ไหน?
ไข่มุกทั้งหมด
เปิดประตู
โรบิ้น ไป
ในนี้มันมืดมาก..
ไข่มุกพระจันทร์..เราต้องการพลังของท่าน เดี๋ยวนี้..แสดงให้เราเห็น
ทุกอย่างดูเหมือนจะเงียบสนิท ...
พวกสุภาพสตรี หายไปแล้วนะครับท่าน
เซอร์ เบนจามิน
เราหลงทางแล้ว
มาเรีย
โรบิ้น มาสิ
เธอไม่เห็นหรือ?
เธอแสดงให้เราเห็นหนทาง
เดอ นัวร์
เมอรี่เวธเธอร์
สวัสดี
หลานของท่านพลาดแล้ว
ถ้าเธอทำร้าย หรือทำเธอเจ็บ ไม่ว่าอะไรก็ตาม..
หยุด
- คุณลุง ไม่ๆ - พ่อ เราเจอมันแล้ว
ดูสิ
มอบไข่มุกให้ฉัน
ไข่มุกนี้ นำความชั่วร้าย และโศกเศร้า มาสู่เรา
ไม่ใช่เพราะไข่มุกค่ะคุณลุง แต่เป็นเพราะ ความโลภในใจของมนุษย์ นำมาซึ่งความเดือดร้อน
พ่อ
ทำไมท่านถึงมีความเกลียดชัง อยู่ในใจของท่านมากนัก?
ลูกสาวของฉัน
ท่านต้องการอิสรภาพ จากความมืด ที่กักขังท่านไว้ ไม่ใช่หรือ?
เขานั่นเองๆ
พ่อ
เบนจามิน
ดูสิ
พระจันทร์ขึ้น ครั้งที่ 5 พัน คำสาปกำลังเป็นจริง
ถ้าท่านลด ความทระนงของท่านลงได้ เราก็สามารถรักษา ครอบครัวของเราไว้ได้
เรารักษาหุบเขาของเราไว้ได้
ท่านก่อน..
ไม่.. เชิญท่านก่อน..
ฉันต้องทำด้วยตัวฉันเอง
เมื่อพระจันทร์ขึ้นครั้งที่ 5 พัน
ฉัน..
มาเรีย เมอรี่เวธเธอร์ เจ้าหญิงจันทรา แห่งหุบเขามูนนาครี..
เพื่อลบล้างคำสาป ที่ปกคลุมหุบเขานี้
ถอยกลับไปที่ของท่าน
ไม่
มาเรีย
โอ หลานสาวแสนดีของฉัน..เธอปลอดภัย
คุณลุง
ยังกังวลอะไรอีกล่ะ โรบิ้น?
ไม่ ฉันยังไม่ได้...เอ่อ..
เธอคือเจ้าหญิงจันทราที่แท้จริง
โอ.. อันตราย
เจ้าสิงโตสีดำตัวนั้นไงล่ะ ท่าน
ไม่เป็นไรค่ะ คุณลุง
มันคือ.. วูลฟ์ ...
โปรดยกโทษในความดื้อรั้นของฉัน
เลิฟเดย์
- หยุด ฉันจะจัดการเธอซะเดี๋ยวนี้ - อย่า หยุดได้แล้วเจ้าคนโง่เง่า
มาเรีย ฉันอยู่นี่
ฉันมาเพื่อคุ้มครองเธอ
นั่นคือ...
งานแต่งงานยังมีอยู่ ใช่มั้ย?
โอ้ ที่รัก...
มิสเตอร์ดิ๊กวี๊ด...?
เอาละ เราไปกันได้แล้ว
ไม่มีอะไรให้ทำแล้วนี่...
บรรยายไทยโดย siriwaz
www.thaisubtitle.com